Een partner met een midlifecrisis

Als je bij je partner de signalen van een midlifecrisis waarneemt, maak dan je borst maar nat. Mannen met een midlife crisis kunnen namelijk heel onredelijk en onvoorspelbaar reageren. Verder zal er vaak getwijfeld worden aan de relatie, ook als deze vóór de midlifecrisis goed en bestendig was (of leek te zijn). Ineens worden er vraagtekens gezet bij jou als partner, het leven dat jullie leiden en oh ja, de kinderen zijn ook al niet meer zo leuk. Het omgekeerde komt ook voor: een partner die voorheen nauwelijks naar de kids omkeek, wringt zich ineens alsnog in alle bochten om een band op te bouwen met (puber)zoon of dochter, terwijl jij als partner er maar een beetje bijhangt. Wat nu?

Als je partner een midlife crisis heeft, reken er dan maar op dat je sterk in je schoenen zal moeten staan. Hij kan ineens uitspraken doen als: “Ik heb geen gevoelens meer voor je, je benauwt me en ik wil weg,” of “Jij moest toch zo nodig kinderen,nou, ze zijn een blok aan m’n been en ik kan er niet meer tegen!” Ook kan je man ineens zijn vraagtekens zetten bij z’n baan (“ik haat m’n werk, ik neem ontslag”), zich terugtrekken van de omgeving/het gezin of om ogenschijnlijk niets erg geprikkeld of zelfs (verbaal) agressief reageren. Anderen tonen geen agressie, maar ogen juist gelaten en depressief.

Midlife crisis of depressie?

Iemand met een midlifecrisis kan sterk de neiging hebben om zich terug te trekken van zijn omgeving en zijn dierbaren. Ook (overtrokken) kritiek op met name de partner komt vaak voor, evenals stemmingswisselingen en zich snel aangevallen voelen. Dergelijk gedrag kan op een midlifecrisis wijzen, maar ook op bijvoorbeeld een depressie of overspannenheid. Sowieso sluit het een het ander niet per definitie uit: een midlifecrisis kan gemakkelijk gepaard gaan met een (ernstige) depressie. Er zijn zelfs gevallen bekend waarin de midlifecrisis geleid heeft tot zelfmoord.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *