Vreemdgaan tijdens de midlifecrisis overleven

Ook voor mannen (en vrouwen) met een midlifecrisis geldt: het zijn net mensen. Je kan hen dan ook niet allemaal over één kam scheren, ook niet wanneer het om een midlifecrisis gaat. Waar de een zich niet verder laat gaan dan wat extra gebrom en gemopper, zegt de ander tijdens de midlifecrisis impulsief z’n baan op en begint een nieuw leven aan de andere kant van het land, soms zelfs zonder dit eerst met de partner te overleggen. Ook komt het voor dat er affaire wordt aangeknoopt, met alle gevolgen van dien. Vreemdgaan tijdens de midlifecrisis, hoe overleeft je relatie dat?

Een jarenlange relatie kan als het goed is wel een stootje hebben. Maar de ontdekking dat je bedrogen bent, is wel wat meer dan een stootje: een orkaan is er niets bij. De bedrogen partner voelt zich verdrietig, verraden, wanhopig, woedend, radeloos of misschien zelfs schuldig (“heb ik hem verwaarloosd? Had ik dit kunnen zien aankomen?”). Deze en andere gevoelens kunnen elkaar razendsnel afwisselen: het ene moment zou je hem willen smeken de ander te vergeten, het andere moment kiep je ‘m het liefst met koffer en al de deur uit en wil je ‘m nooit meer zien. Hoe zorg je dat je relatie vreemdgaan tijdens de midlifecrisis overleeft?

Vreemdgaan tijdens de midlifecrisis: wat werkt niet

Sommige partners nemen alle schuld op zich als zij bedrogen worden: vooral bij vrouwen komt dit voor. Hadden ze hem maar niet moeten verwaarlozen/meer aandacht moeten besteden aan hun uiterlijk/vaker zin in seks moeten hebben et cetera. Niet alleen is deze vorm van zelfkwelling funest voor je zelfvertrouwen, je geeft er ook nog eens je partner carte blanche mee voor de toekomst: het ligt immers niet aan de ander dat ‘ie je bedriegt, maar aan jou. Onnodig te zeggen dat deze ‘oplossing’ niet werkt.

Doodzwijgen werkt evenmin. Ook al is de affaire pijnlijk voor de ander, er niet over praten neemt de pijn niet weg. Deze wond is te groot om stilzwijgend uit te laten bloeden. Hoe moeilijk het ook is: práát met elkaar, desnoods met deskundige hulp (bijvoorbeeld een relatietherapeut).

Ook funest voor de relatie: de affaire-uit-wraak. Jij bent vreemdgegaan, dús mag ik het ook. Ook al kan dit op korte termijn genoegdoening geven (en een egoboost), op langere termijn is dit geen ‘oplossing’ die werkt. Sterker nog, je creëert alleen maar meer over en weer verwijten.

2 gedachten over “Vreemdgaan tijdens de midlifecrisis overleven

  1. Miriam

    Idd affaire gehad van 4maanden,3 keer uit gemaakt ,met d ander
    Maar die vroeg steeds of HY er over na wilde denken,tuurlijk meneer had de mooiste plannen met haar liggen maken.
    Gelukkig had ik al gauw door dat t om een MlC ging,
    Deze mannen willen ook constant lief gevonden worden,dus ging ik mijn rol spelen.en heeft HY soms heldere momenten.is nu inmiddels thuis ,maar volgens mij is het nog lang niet voorbij,ik zie namelijk geen spijt/berouw van zijn affaire ,ben zo bang voor de replay fase dat HY die nog eens zal doorlopen.
    Ik denk niet dat ik dat nog eens kan meemaken.
    Als een huppelend kind op zaterdag ,met zijn logeertas naar zijn vriendin,opladen noemde hij dat
    Wilde mij geen pijn doen ,maar HY had het nodig.
    Wat een hel.

    Reageren
  2. Marina

    Wraak nemen omdat je partner vreemd is gegaan werkt averechts. Ik zelf was ook twee keer de fout in geweest. Maar nu heb ik een lieve partner die in feiten weduwnaar is. Zijn vrouw was jong overleden aan de longembolie. Zelf ben ik gaan kijken voor andere woning voor ons samen. We hebben lat relatie maar de woning van hem was echt spookachtig. Voor de rest wat de midlife crisis betreft; vrouwen moeten zich niet gaan verwijten. Als man ben je er zelf ook bij. Ook vrouwen kunnen midlife crisis krijgen. Het is wel funest om uit te vechten waar de kinderen bij zijn

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *